تمامی مقالات از سراسر وب

بعد از ارتودنسی دندان ها چه کنیم؟


بعد از ارتودنسی دندان ها چه کنیم؟

وقتی دستگاه ارتودنسی را در دهان کسی می‌بینید، چه فکری می‌کنید؟ اگر شما هم مانند شرکت‌های بیمه گمان می‌کنید هدف از ارتودنسی فقط زیبایی دندان هاست، سخت اشتباه می‌کنید، چرا که ارتودنسی روش درمانی مهمی برای رفع ناهنجاری‌های فک، دندان و البته مرتب کردن دندان‌های نامنظم است.

بخش سلامت تبیان

ارتودنسی دندان

ارتودنسی (Orthodontics) که یکی از رشته‌های تخصصی دندانپزشکی است، علم تصحیح روابط نامناسب فک و دندان و جفت و ردیف کردن دندان‌های نامنظم است.

این روش به قدری اهمیت دارد که پیشینه استفاده از آن به سال‌های 400 تا 500 قبل از میلاد به دوران بقراط و ارسطو باز می‌گردد و از سال 1700 میلادی، استفاده از این روش با تحولات چشمگیری مواجه بوده است.

با توجه به رواج این روش، از دکتر سید وحید نکته‌دان، دندانپزشک و جراح دهان پرسیده‌ایم، کدام گروه‌های سنی از این روش می‌توانند استفاده کنند و شرایط لازم انجام این کار چیست‌؟

دکتر نکته‌دان، انجام ارتودنسی را با توجه به وضعیت فک و یا نحوه چینش دندان‌ها برای برخی افراد ضروری می‌داند و می‌گوید: 

دندان‌های نامنظم باعث بروز مشکلات لثه، گیرکردن غذا در دندان و مشکلات گوارشی می‌شوند. استفاده از این روش با هدف زیبایی نیز حق هر کسی است و افرادی که حتی مشکلات فک یا دندان ندارند، در صورت تمایل می‌توانند از ارتودنسی استفاده کنند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد ظاهر بد دندان‌ها و نامنظم بودن آنها بر اعتماد به نفس فرد تاثیر دارد. منظم و زیبا بودن دندان‌ها به بهبود و افزایش موقعیت اجتماعی فرد کمک قابل توجهی می‌کند.

سن ارتودنسی برای دخترها و پسرها

به گفته دکتر نکته‌دان، این روش درمانی برای همه گروه‌های سنی هفت تا 70 ‌ساله کاربرد دارد. بر اساس اعلام انجمن متخصصان ارتودنسی آمریکا، با توجه به این که هفت سالگی سن پیشگیری اولیه است، بنابراین اولین معاینات ارتودنسی در این سن باید شروع شود، چون همه دندان‌های شیری و تعداد کمی از دندان‌ها ی دائمی در دهان وجود دارند و امکان ارزیابی سایز، موقعیت دندان‌ها، فضای مورد نیاز دهان در آینده و ناهنجاری فک وجود دارد.

ارتودنسی دو نوع ثابت و متحرک دارد. در دستگاه‌هایی که باعث حرکت دندان‌ها می‌شوند، اگر بهداشت دهان به خوبی انجام نشود، به دلیل گیرکردن غذا دندان‌ها دچار پوسیدگی می‌شوند

در صورت وجود ناهنجاری فک، درمان باید در همان هفت سالگی انجام شود، چون بافت‌های استخوانی صورت نرم و در حال رشد هستند و ارتودنسی راحت‌تر وساده‌تر انجام می‌شود، اما اگر مشکل فقط بی‌نظمی دندان باشد، بهتر است درمان تا زمان رویش کامل دندان‌های دائمی و 12 سالگی به تعویق بیفتد.

این دندانپزشک زمان درمان را متناسب با نوع ناهنجاری متفاوت عنوان می‌کند و می‌گوید: سن شروع ارتودنسی پیشرفته بر اساس سن بلوغ، برای دخترها قبل از 13 سالگی و پسرها قبل از 15 سالگی است، چون اسکلت صورت و بدن تا قبل از این سن جهش رشدی دارد. بهترین زمان برای رفع مشکل کوچکی و عقب بودن فک پایین، 9 تا 10 سالگی است، اما اگر مشکل مربوط به عقب بودن فک بالا باشد، بهترین زمان درمان هفت تا هشت سالگی است.

دکتر نکته‌دان با بیان این که ارتودنسی متحرک باید روزانه 22 تا 23 ساعت استفاده شود، تأکید می‌کند: بر اساس ثابت یا متحرک بودن ارتودنسی، سن فرد و میزان ناهنجاری، حداقل و حداکثر زمان مورد نیاز برای ارتودنسی 12 تا 30 ماه است. در درمان‌های اشتباه، گاهی افراد 48 ماه ارتودنسی دارند.

عوارض ارتودنسی

حتی موثرترین و مفیدترین کارها را اگر اشتباه انجام بدهیم، نمی‌توانیم انتظار نتیجه درست را داشته باشیم. این موضوع درباره استفاده از دستگاه‌های ارتودنسی نیز صدق می‌کند.

دکتر نکته‌دان، مشکلات لثه و پوسیدگی دندان را از عوارض استفاده از این روش عنوان می‌کند و می‌گوید: ارتودنسی دو نوع ثابت و متحرک دارد. در دستگاه‌هایی که باعث حرکت دندان‌ها می‌شوند، اگر بهداشت دهان به خوبی انجام نشود، به دلیل گیرکردن غذا دندان‌ها دچار پوسیدگی می‌شوند.

وی تأکید می‌کند: ارتودنسی به صورت مستقیم باعث پوسیدگی و مشکلات لثه نمی‌شود، بلکه کم توجهی بیمار به بهداشت دهان و دندان مشکل‌ساز می‌شود.

این دندانپزشک با بیان این که ارتودنسی روی بافت‌های نرم اطراف دندان‌ها اعم از لب، گونه و زبان تاثیر می‌گذارد، می‌گوید: همان‌گونه که این بافت‌ها روی موقعیت دندان تاثیر می‌گذارند، دندان‌ها نیز در فرم آنها اثرگذار هستند، به گونه‌ای که لب‌ها می‌توانند دندان‌ها را به داخل هل بدهند.

هر چقدر پوشش لب‌ها روی دندان‌ها بیشتر باشد و بافت عضلانی لب‌ها قوی‌تر یا لب‌ها کلفت‌تر باشند، دندان‌ها کمتر دیده می‌شوند و امکان حرکت رو به جلوی دندان یا دیده‌شدنشان کمتر می‌شود. در فردی که وضعیت دندان و لب‌ها استاندارد است، وقتی فرد می‌خندد، حداکثر دو تا سه میلی‌متر از لثه‌ها باید دیده شود.

کسی که دندان‌ها یا فکش جلوتر است، طول بیشتری از دندان‌هایش دیده می‌شود یا برعکس وقتی دندان‌ها عقب باشند، این فرض را به وجود می‌آورد که گویا فرد دندان ندارد که با ارتودنسی و اصلاح فرم فک، وضعیت لب‌ها طبیعی می‌شود.

ضرورت ارتودنسی قبل از عمل بینی

با توجه به رابطه دندان با بافت‌های نرم، دکتر نکته دان در پاسخ این پرسش که انجام ارتودنسی برای افرادی که بینی خود را جراحی کرده‌اند، مشکلی ایجاد نمی‌کند، می‌گوید: ضروری است ارتودنسی قبل از جراحی بینی انجام شود، چرا که ارتودنسی باعث تغییر موقعیت دندان‌ها و قسمت قدامی فک بالا می‌شود.

اگر فرد توصیه‌های پزشک را رعایت نکند، ممکن است بعد از گذشت مدت مثلا سه سال، فرم دهان یا فک به حالت قبل از درمان بازگردد. در این صورت صفر تا صد مراحل درمان باید مجددا انجام شود

چون قسمت قدامی فک بالا، ریشه بینی را تشکیل می‌دهد اگر دندان‌های مریض عقب یا جلو شود، قاعده بینی به هم می‌ریزد.

وی ادامه می‌دهد: این کار روی گونه‌ها تاثیر چندانی ندارد، ولی اگر دندان‌های خلفی مریض کشیده شود یا تغییر موقعیت دندان‌ها خیلی شدید باشد، لپ مریض پرتر یا خالی تر دیده می‌شود.

نحوه تشخیص نیاز فرد به ارتودنسی

ارتودنسی صرفا به خاطر کج بودن یک دندان کوچک یا تفکر فرد درباره زشتی آن نباید انجام شود. ضرورت انجام این کار را متخصصان ارتودنسی تشخیص می‌دهند. ارتودنسی نه بر اساس ظاهر دندان، بلکه با معاینه دقیق و کامل فک و دندان از طریق قالب‌گیری دندان‌ها، ارزیابی سایز آنها از روی قالب و انجام رادیوگرافی امکانپذیر است.

ضرورت پایداری درمان

دوران بعد از درمان، یکی از مشکلاتی است که دندانپزشکان در رابطه با ارتودنسی مواجه هستند. اگر فرد توصیه‌های پزشک را رعایت نکند، ممکن است بعد از گذشت مدت مثلا سه سال، فرم دهان یا فک به حالت قبل از درمان بازگردد. در این صورت صفر تا صد مراحل درمان باید مجددا انجام شود. به همین دلیل عمل کردن به توصیه های پزشک برای مراقبت بعد از درمان به منظور پایداری وضعیت دندان‌ها بسیار ضروری است.

مراقبت در دوران ارتودنسی

غذاها و میوه‌های سفت مانند بلال، ذرت بو داده، ته‌دیگ، چیپس، آجیل، سیب، هویج و گلابی می‌توانند باعث آسیب به دستگاه‌ ارتودنسی شوند. آنها را به قطعات کوچک‌تر تقسیم کنید و سپس بخورید. بعد از مصرف شیرینی و شکلات، دندان‌هایتان را تمیز کنید. هنگام ورزش نیز در صورت لزوم از محافظ مخصوص دهان استفاده کنید.


منبع: جام جم



نقل از ضربان زندگی

قبل از تزریق پنی سیلین، حتما تست کنید


قبل از تزریق پنی سیلین، حتما تست کنید

در حال حاضر برای همه افرادی که لازم است تزریق پنی‌سیلین داشته باشند، حتما باید تست انجام داد، حتی اگر قبلا پنی‌سیلین تزریق کرده باشند و به آن حساسیت نشان نداده باشند.

فرآوری : نیره ولدخانی – بخش سلامت تبیان

آمپول

افرادی که تصور می‌کنند به پنی سیلین واکنش آلرژی‌زا نشان می‌دهند، باید پیش از تزریق حتما آن را تست کنند، چون ممکن است به این دارو حساسیت نداشته باشند.

به گفته کارشناسان، برخی از افرادی که در گذشته به این آنتی‌بیوتیک حساسیت داشته‌اند، ممکن است دیگر به آن واکنش نشان ندهند.

پزشکان می‌توانند آلرژی به پنی‌سیلین را در دو مرحله تست کنند. ابتدا تست این آنتی بیوتیک روی پوست انجام می‌شود و اگر نتیجه آن منفی باشد بیمار برای تایید نتیجه بدست آمده به روش خوراکی آن را دریافت می‌کند. در تست خوراکی افراد ماده‌ای دریافت می‌کنند که ممکن است آلرژی زا باشد تا مشخص شود به پنی سیلین حساسیت دارند یا خیر؟

به گفته متخصصان، سطح وسیعی از آنتی بیوتیک‌ها برای افرادی که قادر به دریافت پنی سیلین نیستند تجویز می‌شود، اما این داروهای جایگزین در واقع عوارض جانبی داشته و به از بین رفتن باکتری روده منجر شده و در نهایت مقاومت بدن به آنتی بیوتیک ها را افزایش می‌دهند.

پنی‌سیلین، درمان همه دردها نیست

عفونت‌های خاصی وجود دارند که برای پیشگیری از عوارض بعدی آنها لازم است که داروی پنی‌سیلین تجویز شود. مهم‌ترین کاربرد پنی‌سیلین برای نوعی گلودرد چرکی است که با علائمی مثل گلودرد، خشکی گلو، تب، درد هنگام قورت دادن آب دهان، ورم غدد لنفاوی ناحیه گلو و… توسط پزشک تشخیص داده می‌شود. در بیماری‌های خفیف‌تر نیازی به تجویز این دارو نیست.

میزان شیوع حساسیت به پنی سیلین

تخمین زده می شود 1 تا 10 درصد افراد در جوامع مختلف به پنی سیلین حساسیت داشته باشند. این علائم می توانند از خارش و قرمزی پوست تا خفگی و آنافیلاکسی (واکنش حساسیتی شدید و مرگ آور) متغیر باشند.

در موارد شدید حساسیت به پنی سیلین، افت شدید فشار‌خون و غش کردن و افتادن فرد بر اثر افت فشار‌خون و به‌دنبال آن، مرگ رخ می دهد

البته نباید بعضی علائم عمومی بعد از مصرف پنی سیلین از جمله احساس ضعف یا سردرد را به حساب آلرژی (حساسیت) ناشی از پنی سیلین گذاشت. 

برخی متخصصان علوم پزشکی معتقدند بسیاری از افرادی که تصور می‌کنند به پنی‌سیلین حساسیت دارند، در واقع به این آنتی‌بیوتیک آلرژی ندارند.

بد نیست بدانید که تنها 20 تا 30 درصد از افرادی که فکر می کنند به پنی سیلین حساس هستند، واقعا به این دارو حساسیت دارند و بقیه آنها علائم دیگری را به اشتباه به حساب حساسیت ناشی از پنی سیلین می گذارند.

علائم حساسیت به پنی‌سیلین

حساسیت به پنی‌سیلین ممکن است با علائم ضعیفی مثل قرمزی و خارش محل تزریق، تنگی نفس، کهیر، تهوع، استفراغ و… شناخته شود. اما در موارد شدید که «شوک آنافیلاکسی» نام دارد، افت شدید فشار‌خون و غش کردن و افتادن فرد بر اثر افت فشار‌خون و به‌دنبال آن، مرگ رخ می دهد. 

تست پنی‌سیلین برای چه کسانی ضروری است؟

در گذشته دستورالعملی درباره تزریق پنی‌سیلین ابلاغ شد که می گفت برای افراد زیر شش ‌سال و یا نوجوانان زیر 14 سال به‌دلیل اینکه هنوز سیستم ایمنی بدنشان کاملا مجهز نشده و تکامل نیافته است و واکنش شدیدی نخواهند داشت، می‌توان تست پنی‌سیلین را انجام نداد. 

اما در حال حاضر گفته می شود برای همه افرادی که لازم است تزریق پنی‌سیلین داشته باشند، حتما باید تست انجام داد، حتی اگر قبلا پنی‌سیلین تزریق کرده باشند. فقط کودکان زیر شش ‌سال از این قضیه مستثنی هستند و نیازی به تست کردن نیست. 

تست پنی سیلین

تست پنی سیلین چطور انجام می شود؟

بهترین روش برای تست حساسیت به پنی سیلین روش تست خراش پوستی skin prick test است. در این روش ابتدا خراش های ظریفی روی پوست داده می شود. سپس مقداری از ماده مورد بررسی (مثلا پنی سیلین) را روی خراش ایجاد شده می گذارند.

کسی که حتی یک‌بار و به شکل بسیار ضعیف هم به پنی‌سیلین حساسیت نشان داده باشد، نباید این دارو را تزریق کند و نباید حتی تست آن را انجام دهد

در صورتی که علائم حساسیت به شکل قرمزی پوست، خارش و تورم در اطراف خراش ایجاد شود، حساسیت مثبت گزارش می شود. تست های این چنینی معمولا در مراکز آلرژی و با مقاصد ریشه یابی حساسیت بیمار انجام می شوند.

یک روش دیگر برای انجام تست حساسیت به پنی سیلین، تست داخل پوستی است. در این روش با استفاده از سرنگ انسولین، مقدار مشخصی از محلول تست پنی سیلین را در سطح جلویی ساعد به صورت داخل جلدی تزریق می کنند (تصویر بالا). پس از 15 تا 20 دقیقه در صورت عدم ایجاد كهیر و ورم و قرمزی پوست، و با نظارت پزشک تست منفی خواهد بود. این روش در اکثر مراکز درمانی انجام می شود.

بهتر است بدانید که اگر فردی به ماده ای حساسیت داشته باشد، شدت علائم حساسیت هیچ ارتباطی با مقدار ماده دریافتی ندارد و حتی سر سوزنی از آن ماده هم می تواند باعث واکنش مرگ آور شود.

پنی‌سیلین برای چه کسانی ممنوع است؟

کسی که حتی یک‌بار و به شکل بسیار ضعیف هم به پنی‌سیلین حساسیت نشان داده باشد، نباید این دارو را استفاده کند و نباید حتی تست آن را انجام دهند. برای این افراد می‌توان از داروهای جایگزین و مشابه استفاده کرد. 

به‌علاوه کسی که قبلا نسبت به پنی‌سیلین حساسیت نشان داده است، به برخی داروهای دیگر که ساختاری مشابه پنی‌سیلین دارند هم ممکن است حساسیت نشان دهد.

مصرف بی‌رویه دارو؛ یک مشکل ریشه‌دار

مصرف بی‌رویه دارو در کشور ما یک مسئله مهم است که مسلما عوارض داروها را بالا می‌برد. برخی بیماری‌ها عملا نیازی به تجویز دارو ندارند و با استراحت یا رژیم غذایی درمان می‌شوند، اما در این موارد هم متاسفانه مصرف دارو را شاهد هستیم. 

مسلما جامعه‌ای که مصرف داروی بالایی دارد، عوارض دارویی بیشتری را هم به بار می‌آورد. اینکه ما برای هر سرماخوردگی جزئی، پنی‌سیلین تجویز کنیم، قطعا خطر عوارض را بالا می‌‌برد.


منابع:

ایسنا

مجله سیب سبز

مجله پزشکی مد اپل

سازمان غذا و دارو



نقل از ضربان زندگی

پودر بیسموت گیاهی


پودر بیسموت گیاهی
خواص پودر بیسموت گیاهی :
پودر بیسموت از مقویات معده و کشنده انگل و ضد اسهال میکروبى و اسهال خونى و سردى معده و روده‏ ها و دل‏ درد و نفخ و ترش کردن در مزاج‏هاى سرد و ضد حالت تهوع و ویار و تقویت‏ کننده جگر سرد و از بین برنده میکروب هلیکوباکتر و سایر سوء مزاج‏هاى معده است.
پودر بیسموت گیاهی درمان کننده رفلاکس معده است
پودر بیسموت گیاهی درمان کننده زخم معده است

ترکیبات پودر بیسموت :
ریشه شیرین‏ بیان، نعناع، زیره، انیسون و رازیانه

روش تهیه پودر بیسموت گیاهی :
ریشه شیرین‏ بیان، نعناع، زیره، انیسون و رازیانه از هرکدام ۲۰ گرم را مخلوط همه را باهم پودر کرده

روش مصرف پودر بیسموت گیاهی :
قبل از ناهار و شام یک قاشق مرباخورى پودر بیسموت گیاهى را با کمى آب و شکر مخلوط و میل کنید.

نکته درمورد پودر گیاهی بیسموت:
افرادی که رفلاکس معده دارند نعنا را از ترکیب فوق حذف کرده و بجای آن پونه اضافه کنید

تهیه و تنظیم از تیم پژوهشی بوعلی باب سلامتی
www.boalii.ir

منبع:
تحقیقات بالینی گروه بوعلی باب سلامتی
استفاده از مطالب سایت بدون ذکر منبع طبق ماده ۱۲ قانون جرائم رایانه‌ای مورد پیگیری قرار خواهد گرفت



ضربان زندگی

سرما کدام بیماری ها را بدتر می کند؟


سرما کدام بیماری ها را بدتر می کند؟

در هوای سرد تمام اعضای بدن برای مقابله با افت دما بسیج می شوند و واکنش هایی از خود بروز می دهند که شرایط را برای مبتلایان به برخی بیماری ها بخصوص بیماری های قلبی یا تنفسی کمی سخت می کند. در این مطلب به بررسی تاثیر سرما در تشدید برخی بیماری ها، افراد آسیب پذیر در برابر سرما و روش های مقابله با آن می پردازیم.

فاطمه حلوایی – بخش سلامت تبیان

برف زمستان

زمستان است و برف و سرمایش! خوشبختانه امسال آسمان روی خوش به زمین نشان داد و خیلی از مناطق و شهرهای کشور را سفیدپوش کرد. درست است که پرتقال ها تلخ شدند و به برخی از افراد خسارت هایی وارد شد، اما هر چه باشد زمستان باید برف باشد و سرما. 

چند مدت پیش بر خلاف تهران، هوای اکثر شهرستان ها برفی و سرد بود. درست است که سرما اثرات مثبتی نیز روی سلامتی دارد، اما همیشه اینطور نیست. بنابراین مردمی که در نقاط سرد و برفی کشور زندگی می کنند، باید بیشتر مراقب سلامتی خود باشند. 

در هوای سرد تمام اعضای بدن برای مقابله با افت دما بسیج می شوند و واکنش هایی از خود بروز می دهند که شرایط را برای مبتلایان به برخی بیماری ها بخصوص بیماری های قلبی و تنفسی کمی سخت می کند. در این مطلب به بررسی تاثیر سرما در تشدید برخی بیماری ها، افراد آسیب پذیر در برابر سرما و روش های مقابله با آن می پردازیم.

سرما باعث تشدید بیماری های قلبی و تنفسی می شود

زمانی که هوا سرد می شود، بدن تمام قوایش را برای تولید گرما و حفظ دمای مناسب خود به کار می گیرد. در هوای سرد، علاوه بر لرزیدن که در اثر افزایش فعالیت عضلانی بروز می کند و افزایش عمومی سوخت و ساز بدن، مسائل دیگری از قبیل کاهش جریان خون در سطح پوست و افزایش ضربان قلب را نیز شاهد هستیم. 

سرما روی سلامتی افراد سالمند، کودکان زیر دو سال، مبتلایان به بیماری های قلبی و تنفسی مانند آسم، عفونت تنفسی و همچنین مبتلایان به کم کاری تیروئید و بیماری های اعصاب و روان بیشترین تاثیر را دارد

به همین دلیل در سرمای شدید، برخی بیماری های زمینه ای بخصوص بیماری های قلبی عروقی و بیماری های تنفسی تشدید می شوند و به موازات آن خطر بروز حملات حاد هیپوترمی (کاهش خطرناک دمای بدن که باعث آسیب اندام ها و اختلال در عملکرد آنها می شود) و سرمازدگی نیز افزایش پیدا می کند.

بنابراین افرادی که دچار بیماری های قلبی و یا تنفسی هستند، باید بیشتر از گذشته به سلامتی خود اهمیت داده و خود را از سرما بپوشانند.

برخی داروها قدرت دفاعی بدن در برابر سرما را تغییر می دهند

در هوای سرد، مصرف برخی داروها باعث ایجاد یا تشدید علائم ناشی از سرما می شود. به عنوان مثال، برخی داروها روی دستگاه عصبی مرکزی تاثیر می گذارند و باعث ایجاد احساس لرز یا کاهش جریان خون در سطح پوست می شوند. به عبارت دیگر برخی داروها مانع از واکنش درست بدن نسبت به سرما می شوند. به عنوان مثال می توان به برخی از داروهای ضدفشارخون بالا یا آنژین صدری (درد قفسه سینه) و همچنین داروهای ضدصرع، داروهای نورولپتیک و داروهایی که روی هوشیاری مصرف کننده تاثیر دارند اشاره کرد. توجه داشته باشید که در اکثر موارد، مصرف هر دارویی به خودی خود خطرآفرین نیست، بخصوص اگر درست مصرف شود.

لازم است نسبت به عواملی مانند نوع بیماری یا سن بالای مصرف کننده هشیار بود. در هر حال نباید خودسرانه و بدون نظر پزشک اقدام به قطع مصرف دارو یا تغییر دوز آن کرد. لازم است داروی تان را مطابق تجویز پزشک و در زمان مقرر میل کنید و در عین حال پزشک تان را در جریان مشکلات احتمالی ناشی از آن قرار دهید.

چه افرادی بیشتر در معرض آسیب هستند؟

سرما روی سلامتی افراد سالمند، کودکان زیر دو سال، مبتلایان به بیماری ها بخصوص بیماری های قلبی و تنفسی مانند آسم، عفونت تنفسی و همچنین مبتلایان به کم کاری تیروئید و بیماری های اعصاب و روان بیشترین تاثیر را دارد. 

قبل از خارج شدن از منزل لباس گرم بپوشید و سر، دست ها و پاها را بخوبی بپوشانید. برای پیشگیری از تنفس هوای سرد، بینی و دهان تان را نیز با شال گردن بپوشانید

علاوه براین افرادی که دچار سکته مغزی، آسیب های مغزی و تشنج هستند و همچنین افراد مبتلا به سوءتغذیه و افرادی که در هوای آزاد کار می کنند نیز بیشتر در برابر سرما آسیب پذیر هستند و باید بیشتر مراقب سلامتی خود باشند.

برای مقابله با سرما چه باید کرد؟

در مواقعی که هوا خیلی سرد است فعالیت های بدنی را محدود کنید. از ورزش های شدید بپرهیزید و اجازه ندهید بدن تان به یکباره گرم و سرد شود. قبل از خارج شدن از محل زندگی یا کار لباس گرم بپوشید و قسمت های انتهایی بدن (سر، دست ها و پاها) را بخوبی بپوشانید. 

لازم است برای پیشگیری از تنفس هوای سرد، بینی و دهان تان را با شال گردن بپوشانید. نیازی به گرم کردن بیش از اندازه منزل نیست، اما دمای منزل را در حد مناسبی نگه دارید. حواستان به وسایل گرمایشی سنتی (مثل کرسی) و نامناسب و احتمال مسمومیت با مونواکسیدکربن باشد.

به تغذیه تان اهمیت دهید

قبل از هر چیز مصرف نوشیدنی های داغ به غیر از قهوه را افزایش دهید. سوپ ها، چایی، انواع دمنوش ها و غیره کمک زیادی به مقابله با سرما و گرم شدن بدن می کنند. یادتان باشد که قهوه نوشیدنی مناسبی برای روزهای سرد نیست، چون کافئین گیرنده های رگ های خونی را مسدود کرده و از انقباض آنها جلوگیری می کند. زمانی که رگ ها گشاد شده باشند، بدن با سرعت بیشتری گرمای خود را از دست می دهد. 

از سوپ ها و غذاهایی استفاده کنید که حاوی پروتئین و قندهای دیرجذب باشند. چون در حین هضم پروتئین ها دمای بدن با سرعت بیشتری بالا می رود. برنج، پاستاها و دیگر مواد غذایی نشاسته ای نیز بدن را گرم می کنند. مصرف سبزیجات و میوه ها نیز قدرت گرم کردن بدن را دارند. توصیه می شود از مصرف آجیل ها و میوه های خشک نیز غافل نشوید.




نقل از ضربان زندگی

تحریک فراجمجمه ای مغز با سیگنال های مستقیم



<![CDATA[

با گسترش دانش انسان در مورد مغز، درمان های نوینی در حوزه ی اختلالات روانی کشف شده است که عملکرد های بسیار بالایی دارند و عوارض جانبی آن ها بسیار اندک می باشد…

]]>



نقل از ضربان زندگی

5 واقعیت درباره تخمدان ها



<![CDATA[

ممکن است تا به حال زیاد راجع به تخمدان ها تحقیق نکرده باشید، مگر این که قصد بارداری داشته باشید. این اندام ها به اندازه گردو هستند که در واقع نقش بزرگی در زندگی روزمره خانم ها…

]]>



نقل از ضربان زندگی

با آرایش صورت نخوابید


با آرایش صورت نخوابید

شاید عوارض خوابیدن با آرایش در جوانی خود را نشان ندهد، اما در میانسالی زنانی که در جوانی چنین عادتی داشته‌اند پوستی چروکیده‌تر از همسالان خود خواهند داشت. کافی است یک ماه بدون پاک کردن آرایش بخوابید، تا پوستتان 10 سال پیرتر به نظر برسد.

فرآوری : نیره ولدخانی – بخش سلامت تبیان

پاک کردن آرایش چشم

بدن برخی فرآیندهای ترمیم و بازسازی را در خواب شب انجام می دهد و بدون تردید علاقه ای ندارد طی این جریان با لایه ای از مواد آرایشی مواجه شود. پس اگر در پی بهره‌مندی از پوستی روشن و شاداب هستید، بهتر است پیش از خواب، آرایش صورت خود را پاک کنید.

آرایش در خواب پوست را خسته و جوش جوشی می کند

خواب این فرصت را برای بدن فراهم می کند تا پس از استرس روزانه به ترمیم و بازسازی خود بپردازد. هنگامی که خواب هستید، هورمون رشد بازسازی تمامی اندام های بدن از جمله پوست را تحریک می کند. هورمون رشد به روشی ادواری در طول روز ترشح می شود، اما اوج ترشح آن یک ساعت پس از آغاز چرخه خواب است. طی این زمان، هورمون رشد برای بازسازی و ترمیم آسیب های پوستی ناشی از مواجهه با نور خورشید، آلودگی ها و رادیکال های آزاد وارد عمل می شود.

هنگامی که با آرایش به خواب می روید، هورمون ها تحت تاثیر قرار نمی گیرند، بلکه در آنچه بدن در تلاش برای انجام آن است، اختلال ایجاد می شود. طی تغییر و تبدیل سلول اپیدرمی، سلول های جدید پوست به سمت سطح هل داده می شوند و سلول های قدیمی روی سطح پوست شروع به ریزش می کنند. 

آرایش می تواند سلول های مرده را به دام اندازد و با جلوگیری از ریزش آنها چهره ای خسته به فرد ببخشد. نخستین نشانه افزایش سن چین و چروک ها نیستند، بلکه از بین رفتن درخشندگی پوست است. هنگامی که سلول های سطحی پوست به موقع لایه برداری نشوند و از بین نروند، بازتاب نور از پوست به خوبی صورت نمی گیرد.

افزون بر ایجاد اختلال در فرآیند تغییر و تبدیل سلولی، به خواب رفتن با آرایش می تواند چربی های زیر پوست را نیز به دام اندازد و در نهایت به پدیدار شدن جوش ها منجر شود. هنگامی که سلول ها ترمیم می شوند، فولیکول های مو را نیز روانسازی می کنند. هنگامی که پوست تمیز است، چربی در پایه فولیکول ها به آرامی به سمت سطح جریان می یابد، اما اگر چیزی در بالا مسیر را مسدود کرده باشد، نخستین مرحله برای ظهور آکنه شکل گرفته است.

عوارض رژ لب و ریمل در خواب

جای تعجب ندارد که خوابیدن با هر نوع رژ لبی، منجر به خشکی و ترک خوردن لب شود. در مورد رژ لب‌هایی که رنگدانه‌های زیادی دارند، قبل از خوابیدن، لب را با یک پاک کننده‌ی بهداشتی، کاملا تمیز کنید. سپس از یک لایه نرم کننده برای مرطوب کردن لب تان بهره ببرید.

بهتر است قبل از خواب، کرم‌پودر و تمام کرم‌های آرایشی حتی کرم ضدآفتاب یا رژ لب با آب و صابون یا شیرپاک‌کن پاک شود تا منافذ پوست باز شود و امکان تنفس پوستی وجود داشته باشد

ذرات ریمل نیز فولیکول‌های مو را می‌بندند و آنها را روی پوست تحریک می‌کنند. اگر آن‌ها تحریک شوند، این تورم می‌تواند باعث التهاب پلک چشم شود. اگر به اندازه‌ی کافی ترسناک نیست، بدانید که خوابیدن با ریمل می‌تواند باعث نازک شدن و شکنندگی مژه‌هایتان هم بشود.

بالش تان کثیف می شود

به خواب رفتن با آرایش می تواند روکش بالش را نیز لکه‌دار کند و از این رو، توجه ویژه ای باید به آن داشته باشید. حتی در شب هایی که پوست خود را به خوبی پاکسازی کرده اید، به خواب رفتن روی بالشی که روکش آن آغشته به مواد آرایشی است می تواند تمام تلاشی را که برای پاکسازی پوست خود انجام داده اید، بی اثر کند.

تنبلی نکنید

اینکه فقط بدانیم خوابیدن با آرایش چقدر مضر است، کافی نیست. باید تنبلی را کنار بگذاریم! دستمال‌های مرطوب پاک کننده‌ی آرایش را کنار تخت تان بگذارید. به این ترتیب، وقتی به رختخواب می‌روید، آنها به شما یاداوری می‌کنند که آرایش تان را پاک کنید. حتی می‌توانید برای این منظور، یادآوری در گوشی همراهتان تنظیم کنید.

دکتر زهره تهرانچی، متخصص پوست به سئوالات زیر در این زمینه پاسخ می‌دهد.

خوابیدن با ریمل و خط چشم و سایر مواد آرایشی چه عوارض دارد؟

ریمل‌های ضدآب باعث بروز کشش در ریشه مژه می‌شود و می‌تواند باعث ریزش مژه و کم‌پشتی آن شود. حتی اگر ریمل ضدآب هم نباشد، تماس مژه با بالش یا مالیدن چشم باعث تضعیف ریشه مژه و در درازمدت باعث ریزش آن خواهد شد.

خوابیدن با خط چشم، احتمال عفونت چشم را بالا می‌برد. به هر حال ممکن است در طول شب خانم چشمش را بمالد و این ترکیب وارد چشم شود و دور پلک ایجاد حساسیت کند.

بهتر است قبل از خواب، کرم‌پودر و تمام کرم‌های آرایشی حتی کرم ضدآفتاب یا رژ لب با آب و صابون یا شیرپاک‌کن پاک شود تا منافذ پوست باز شود و امکان تنفس پوستی وجود داشته باشد. حداکثر می‌توان یک کرم‌ مرطوب‌کننده یا کرم شب یا کرم دور چشم ملایم مصرف کرد.

اگر منافذ پوستی بسته بماند چه اتفاقی می‌افتد؟

چربی و عرق ترشح شده نمی‌تواند از منافذ خارج ‌شود و فشار ناشی از خروج آنها باعث باز شدن منافذ می‌شود و روزنه‌های باز به‌تدریج باعث چروکیدگی پوست می‌شوند.

حتما پس از برگشتن از جشن و مهمانی‌ها باید آرایش را پاک کرد. به این فکر کنید که ارزش چند دقیقه وقت گذاشتن برای پاک کردن پوست بیش از اینهاست

از سوی دیگر، وقتی پوست شسته نمی‌شود، آلودگی‌هایی که در طول روز روی آن نشسته اند، در ترکیب با مواد آرایشی محیط مناسبی را برای رشد باکتری‌ها ایجاد می‌کند که می‌تواند عامل بسیاری از بیماری‌های پوستی از جمله جوش، حساسیت و اگزما باشد.

آیا با آرایش خوابیدن زمینه خشکی پوست را هم فراهم می‌کند؟

بله، اگر مواد آرایشی سنگین باشد، مثلا کرم‌پودرهای گریم، جلوی رطوبت‌رسانی به پوست را می‌گیرند و باعث خشکی آن می‌شوند. گاهی نیز حساسیت به این مواد باعث قرمزی و خارش می‌شود که خود زمینه‌ساز خشکی پوست است.

از نظر علمی در طول شبانه‌روز، ماندن چند ساعت آرایش روی پوست، به آن صدمه نمی‌زند؟

نهایتا 2 تا 3ساعت. استفاده از مرطوب‌کننده‌ها و ضدآفتاب‌ها اشکالی ندارد اما استفاده از کرم‌پودر و کرم‌های آرایشی مخصوص گریم که در اغلب جشن و مهمانی‌ها کاربرد دارند، نباید بیش از این مدت روی پوست بمانند و فورا باید پاکشان کرد تا منافذ پوستی مهلت تنفس پیدا کند. 

حتما پس از برگشتن از جشن و مهمانی‌ها باید آرایش را پاک کرد. تاکید می‌کنم حتی اگر خسته‌اید کمی درباره مضرات خوابیدن با آرایش تامل کنید و به این فکر کنید که ارزش چند دقیقه وقت گذاشتن برای پاک کردن پوست بیش از اینهاست.

این نکات در مورد آرایش پوست بود. آیا باقی ماندن موادی که برای آرایش مو به کار می‌روند هم در طول شب می‌تواند عارضه داشته باشد؟

بله. کسانی که مویشان را با کش می‌بندند یا موی درست شده با سنجاق و بست‌های مختلف را در طول شب باز نمی‌کنند یا با بیگودی بسته شده و موی ژل و تافت و … زده می‌خوابند، مدت تماس این مواد خشککننده و مضر با مو را زیاد می‌کنند و احتمال ریزش مو را بالا می‌برند. در چنین شرایطی حتما قبل از خواب باید حمام کرد تا این مواد و ترکیب‌ها از روی موها پاک شوند.


منابع:

عصر ایران

راستینه

مجله تناسب اندام



نقل از ضربان زندگی